Evolutie (25)

THE MAKING OF MAUD....intermezzo....sans paroles...

EN DIT IS HET EINDRESULTAAT

NA DE FINISHING TOUCH EN

HET VERNISSEN EN HET SIGNEREN EN HET INLIJSTEN ...........

en dat kan nog

even duren!!

Evolutie (24)

Sommige senarioschrijvers laten hun missie open eindigen: fantaseer er verder maar lekker op los. Zo niet de heer Edwin Mathlener, die ons op de laatste avond van het sterrenlezingenseizoen 2009-2010 bij de hand nam naar het einde der tijden. Het is nog een hele kunst om de geschiedenis van het heelal en al zijn sterren (ik houd erg van het woord KOSMOS) te beschrijven en te doorgronden. Je moet daarvoor wat terug rekenen, en dat moet met de observaties kloppen; je kunt het verleden immers "gewoon" zien en horen in de verte: 10 tot 12 miljard jaren terugkijken. Klopt het niet, dan ga je de berekeningen verbeteren tot het wel klopt met de metingen.

Maar in de Toekomst kijken wordt toch een stuk onzekerder. En omdat de toekomst nog zo lang duurt kun je er ook geen echte metingen aan verrichten, zoals aan het Verleden. Dat maakt de uitkomst wat onzeker. Maar Edwin M. had een duidelijke toekomstvisie. Stel je voor dat het heelal steeds sneller uitdijt. Dat doet het ook. De snelheid waarmee dat gaat neemt steeds sneller toe, tot voorbij de lichtsnelheid = c. Nee, dat kan wel; alleen materie kan niet sneller dan c, tijd en ruimte en de grenzen daarvan wel. Dat betekent dat we de grens (tot waar wij kunnen kijken, nu zo'n 13 miljard lichtjaar) uit het oog gaan verliezen. Omdat alles zo enorm snel van ons afvliegt wordt het (zichtbare) heelal voor ons steeds kleiner. Eerst blijft alleen onze eigen "Galaxy" nog zichtbaar, die anderen miljarden sterrenstelsels kieperen over de waarnemingsdrempel. Die Melkweg verdwijnt echter ook geleidelijk en versnellend tot we alleen nog maar ons eigen zonnestelsel in het vizier kunnen houden. Als je niet verder kijkt dan je neus, heb je nog niets in de gaten. Maar ook de zon en de planeten zullen zich van ons af spoeden: Aarde moederziel alleen! Het hoeft geen betoog, maar wel enige fantasie om in te zien, dat onze planeet, waar we zo lang en fijn gewoond hebben, onder onze handen uiteen spat in de uitdijïng van tijd en ruimte. Dat moleculen en atomen in mum van tijd volgen is onontkoombaar. Alles is einderloos geworden. Leeg. Totale entropie. Het is fysica, filosofie en geloof in één. Het einde.............

BIG RIP als uitkomst van BIG BANG

Troostend woord tot slot: deze "opheffing" van de Kosmos duurt nog tot het jaar 37.000.000.000 na Christus. Voor joden en islamieten en chinezen geldt een iets andere tijdrekening.

Dagelijks leven (21)

De Stomste Opmerking in Nederland/Digiland, die ik om de haverklap hoor en lees als wij worden voorgelicht over de heilbrengende automatisering, is: "Ik heb toch niks te verbergen". Daarmee bedoelt spreker dat hij zich geen moorden, verkrachtingen, fraudes en andere criminaliteiten kan herinneren; dat hij / zij een onbeschreven blad is voor justitie. Dat voor de omgeving, de familie en de fiscus alles er blanco blinkend bij ligt en dat ze alles van je mogen weten. Alles.....? Vergis je niet. Je pincode? Nee, natuurlijk niet. Je wachtwoord voor de bank? Nou nee. Je EPD (electronisch patienten dossier)? Ja, je behandelend arts, maar moet de Verzekeraar er in bladeren? En waarom dan niet? En wie kan er nog meer in gluren....nou, bijna iedereen. B.v. je tandarts, nou èn? Wat laten we niet allemaal achter, geheel uit vrije wil, op internet, aan gegevens, foto's en gedachten, adressen en wachtwoorden. Allemaal in goed vertrouwen! En dat kàn dus niet meer. Jammer, en dan druk ik mij nog voorzichtig uit. Ergo, we moeten heel veel verbergen en heel terughoudend zijn met ons blootgeven in de digitale wereld. Ik aarzel nu al over de bonuskaart van AH. Maar ja, de verleiding van een bosje tulpen van 4 € voor 2.99 € is wel groot: weet je wat? Voor dat geld neem ik er twee. En daar zit het dilemma: ik heb nú direct voordeel, maar straks / inmiddels ben ik een gemanipuleerde (en uiteraard zeer gewaardeerde-) klant, in de handen van de familie Landwaart. En dat is dan nog maar in het micro. Digitaal gemak moet er voor òns zijn in plaats van: wij voor het digitale comfort van anderen. Het is al te laat, ben ik bang. Blijft WAAKZAAM.

Aforisme (18)

Soms werkt een gedachte die tot je komt via Radio I als een inslaande bliksemschicht. Neem nou deze: "het hebben van plichten is een grondrecht van iedereen".

Quote Jan Terlouw.

Als hij van kinderboekenschrijver weer parlementslid zou worden, stemde ik op hem. Anders moest ik nog maar eens een boek van Hem gaan lezen. De gedachte moet dermate confronterend zijn voor linkse denkers dat veel partijpogramma's zullen moeten worden herschreven. En zeker dat van D66, nu Hans M. er niet meer is. Als je heeeeeel lang nadenkt over de gedachte is ie zo oer-waar dat je zou willen dat je hem zelf had bedacht. Daarmee is ook de basis gelegd voor het gezondmaken van onze economie, ambtenarij , gezondheidszorg, milieu, rechtsstaat en onderwijs. Het gaat zelfs zover dat de consequentie voor iedereen die niet meer zo bijbelvast is (die het wel zijn, horen niets nieuws) moet zijn dat je "rechten" moet verdienen, ze "waard" moet zijn. Ieder op zijn/haar niveau, dat wel natuurlijk. Het zou eigenlijk gewoon in de Grondwet moeten staan. Dat kan echter alleen met 2/3e meerderheid van al die politieke halfgoden, die nu grijnzend op de posterborden geplakt worden. Willen jullie wel even gewetensvol je stemrecht uitoefenen? Of toch maar weer terug naar de aloude stemplicht? Die Belgen zijn in sommige opzichten zo gek nog niet met 100% opkomst.....................ik ben er vóór. Wij verwarren de luxe van vrijheid te vaak met inertie en luiheid. Stem op MIJ!

Evolutie (23)

BLIK IN HET VERLEDEN. Een spannende ansichtkaart uit de vorige eeuw; verzonden door Krijn uit 's-Graveland aan Hannie Kroon, verblijvende in het K(o)lonie Huis te Nunspeet. Wat heet spannend, alleen bij de huidige bewoners van dit buitenmodel pronkhuis aan de Dorpsweg te Kortenhoef gaat het hart sneller kloppen, lijkt mij. Het was toendertijd wel een soort hoogbouw, boven de polderhuisjes uit. Verder is die kaart saai, oersaai. Wie geeft zoiets uit? Blijkens de kleine lettertjes is het ene K. Landwaart (!) Tevens een klinkend voorbeeld van photoshopping-avant-la-lèttre. Let op de elegante puntdakjes op de dakkapellen, de takken van de lindebomen voor het huisje van Aartknipstaart. Veel meer huizen stonden er nog niet. De hooischuur, nr 35, ook wel de studio van Maria Stroo of het slaaphuisje van Halbertsma genoemd, die later diende tot liefdesnestje van de Tresfons en stalling van ons wagenpark, is duidelijk en onjuist ingetekend. Hij stond er eerder (1890?) dan ons nr 36, dat werd gebouwd in 1917 door de aannemer van de Broek. Ook het tolhuisje bij de sluis onder de Kerklaan is typisch extra aangezet. Kijk dàt maakt het allemaal intrigerend. Let op de bestrating van de dijk: alleen in het midden een klinkerpaadje, waarover de paardenhoeven trippelden, verder een zandpad. Tegenwoordig neem je zo'n kiekje toch bij zonlicht? Midden op straat gaan staan is er niet meer bij. Klik op de plaatjes voor vergroting. Droom er een mestschuit bij en luister naar het klikklak van hoefijzers op de steentjes. Hoe zou het er over een kleine honderd jaar uitzien? Groeten uit Kortenhoef....

Aforisme (17)in kleur

Nu volgt de grote truc: houdt een pen, potlood of lineaaltje precies op de scheidslijn tussen de verschillende tinten groen en laat je verrassen door het effect: het verschil smelt als sneeuw voor de zon. Dit heet Illusie, ook voor de gevorderden onder ons. Ik verloot een klein prijsje onder de goede oplossers. De Ververtjes zijn buiten mededinging, omdat Stijn het al dóór had. Succes.

Kronkel (22)

TUSSEN KUNST EN KITSCH is een veel bekeken TV pro- gramma in huize Interhenk. Ook doen wij belangeloos, ik mag wel zeggen vruchteloos, mee aan de postcodeloterij. Vooral om anbi's (algemeen nut beogende instellingen!!) te ondersteunen. Maar ook een beetje om niet geheel met lege handen te staan als bij de Buren "de miljoenenmegakanjer" zou vallen. Trouwe logé's en bezoekers van ons onderkomen kennen onze omvangrijke kunstcollectie natuurlijk, maar slechts een

enkeling kwam in de catacomben, die wij kelder noemen, waar een klein bruin werkje in stock lag, hing, stond, al naar gelang we de oude rommel weer eens ietsje herschikten. Kinders en kleinkinders viel het nauwelijks op. Menigeen vroeg zich af waarom we dat "potje met blauw flesje" bewaarden. Ik wist dat ook niet precies. Onze vriend Peter (nee, die andere, van Galerie Leen) had onlangs wat particuliere schilderkunst van de "Noordelijke Realisten" -uit de buurt van Garmerwolde- in de aanbieding. Besmuikt haalde ik bijgaand werkje, een jeugdzonde van ene Matthijs Röling, uit de boodschappentas en vroeg langs mijn neus weg: "wil je hier eens naar kijken?" Zijn ogen rolden uit zijn kassen en zijn standaard blozende wangen namen een oneigenlijke pimpelpaarse kleur aan. Hij herstelde zich wondersnel en stelde voor: "zal ik het voor je verkopen....50-50?" . Ja, doe maar; en wat gaat het doen, was mijn wedervraag. Nou 8.000 eurootjes dacht hij. Bingo, het ding was een kleinigheidje dat ik als dank kreeg van ene Lourens (Bosch, van het pianoconcert voor saxofoon) uit het atelier van de toen 20-jarige Matthijs R. Dat zijn toch grappige zondagmiddagbezoekjes aan galerietjes. Nu nog afwachten welke Rölingverzamelaar zich meldt met gevulde beurs. Je moet natuurlijk wel een topzware liefhebber zijn. Inmiddels heeft Peter het piepkleine 30x35 schilderijtje laten schoonmaken en inlijsten en hangt het in zijn winkel. Ons centrale pronkstuk: "drie wilde dames in Rue St Denis, Paris" van Jan Rijlaarsdam schaften wij aan voor minder dan een kwart......welke van de twee is nu het lot uit de loterij??